Morluk Makyajla Nasıl Kapatılır? Bir Genç Kadının Hikâyesi
Kayseri’nin soğuk sabahlarından birinde, aynaya baktığımda gözlerimdeki morlukları gördüm. İlk bakışta, sanki gözlerim değil de yorgunluk, kırgınlık ve tüm acıların birikmiş halini görüyordum. Bazen insanın ruhu, içsel bir morluk gibi hissedilir. O gün, gerçekten o morluğu içimde hissetmiştim. Ama dışarıya nasıl göründüğüm de bir o kadar önemliydi, değil mi? Kendimi toparlamalı, her şeyi dışarıdan bakıldığında normal gösteriyor olmalıydım. Hani o ‘her şey yolunda’ duruşunu yakalamalıydım.
Ama o an, düşündüm: Morluk makyajla nasıl kapatılır? İşte asıl soru buydu.
Gözlerimdeki Morluklar: Bir Günün Hikâyesi
Bazen insanın içindeki fırtınalar, dışarıya yansır. O sabah, o kadar yorulmuştum ki, uykusuz geçen bir haftanın sonunda gözlerim neredeyse baygın haldeydi. Ne kadar sabah kahvesi içsem de, o morluklar gitmek bilmedi. Bir tarafta, o dayanılmaz uykusuzluk, diğer tarafta ise moral bozukluğu… Bütün hafta boyunca bir şeylerin yanlış gittiğini hissetmiştim ama buna kimseyi inandırmaya çalışmadım.
İçimdeki ses hep aynıydı: “Bunları geçirebilirsin, bu yalnızca geçici. Yine de bir şey yapmalısın.” Ama bir şekilde, o morluklar ruhumun yansıması gibiydi. “Görmemeliler” dedim. Morlukları gözlerden saklamak gerekiyordu.
İçimdeki bu isyanla birlikte, makyaj çantamı açtım. Ne olduğunu bilmiyordum ama içinde ne var ne yok, hepsini kullanmam gerektiğini düşündüm. Hedefim bir tek şeydi: O korkunç morlukları kapatmak.
İçimdeki Kadın: Makyajla Değişim
Kendimi toparlamaya çalışırken, ellerim titriyor, bir yandan da morlukları kapatma çabalarımda dikkatimi toparlamaya çalışıyordum. Renkli kapatıcılar, fondötenler… Hepsini birbiriyle harmanlamaya başladım. İçimdeki kadın, makyajın gücünü hissediyordu. “Bunu yapabilirim,” dedim. O kadar umutluydım ki… Sanki gözlerimin etrafındaki morluklar kadar, hayatımın da bir dönüm noktasına gelmişti.
Öncelikle, göz altlarındaki morlukları kapatmaya karar verdim. Morlukları gizlemek için, sarı alt tonlu bir kapatıcı kullanmak gerektiğini hatırladım. Sarı, moru nötralize ederdi. Hafifçe uyguladım, dikkatlice. İlk fırça darbesinde, morlukların bir kısmı kaybolmaya başladı. Gözlerimdeki o donuk ifadeyi, sıcak ve canlı bir hale getirmeye çalışıyordum. Ne kadar sabırlı olursam, o kadar iyi olacaktı. “Bunu başarabilirim,” diye geçirdim içimden.
İçimdeki kadın, sabırla ve biraz da temkinle devam ediyordu. Şimdi sıra fondötende… Cildim her zaman ne kadar kusursuz olsa da, o sabah sanki bütün cilt tonum bir kaos gibiydi. Fondöteni nazikçe sürdüm. Yavaşça yayıldıkça, dışarıdan bakan birine artık o yorgunluk görünmüyordu. Morluklar, kayboluyordu. Ama içimde bir şey eksikti. Sadece dışımı düzeltmekle olmuyor gibi hissediyordum.
İçsel Değişim: Morluklar Sadece Ciltte Mi?
Makyajla morluklarımı kapatırken, içimde bir şeyler değişmeye başladı. Morluklar fiziksel olsa da, içinde bulunduğum ruh halinin dışarıya yansımasıydı. Kendimi çok uzun zamandır baskılar altında hissediyordum. Bazen sadece duygusal değil, zihinsel de yorgunluk biriktiği zaman, işte böyle gözlerimdeki morluk gibi bir hal alıyordu. O sabah, makyajla morlukları gizlerken, bir yandan da duygusal yüklerimi örtmeye çalışıyordum.
Ama, yine de bilinçli olarak fark ettim ki, her şey görünüşle ilgili değildi. Dışarıdaki görüntüyle oynayarak, içimdeki değişimlere ayak uyduramayacak olsaydım, o zaman hiçbir şeyin anlamı olmayacaktı. Makyajla morlukları gizlerken, içsel anlamda kendimi iyileştirmeye odaklanmalıydım.
Makyaj tamam, ama bir şey eksikti. O eksik olan şey, bir süreklilikti. Yani, her ne kadar gözlerimdeki morluklar geçse de, içsel iyileşmeyi de başarmalıydım. İçsel iyileşme, dışarıya yansıyan her şeyin başlangıcıydı.
Sonuç: Gözlerdeki Morluklar, İçimizdeki Gücü Hatırlatır
Sonunda, aynada kendime baktım ve derin bir nefes aldım. O an, morluklar kaybolmuştu ama içimdeki duygusal yükleri hala taşıyordum. Fakat makyajın gücünü kullanarak sadece dış görünüşümü değil, bir şekilde içimdeki gücü de hatırladım. Yorgunlukları, hayal kırıklıklarını, zor zamanları kapatmak, onlardan kaçmak değil, onlarla yüzleşmek gerektiğini fark ettim. Morlukları sadece geçici olarak gizledim, ama içimdeki gücü bulup onları kalıcı bir şekilde iyileştirmek için adım attım.
Morluklar her zaman kaybolmaz. Ama bir şekilde, onları saklamayı ve yeni başlangıçlara yelken açmayı öğrenmek de mümkündür. Makyajla morlukları kapatmak, bazen içsel iyileşmenin bir işareti olabilir. Ama unutmamak gerekir ki, gerçek iyileşme, yüzeyin altındaki duygusal yolculukta başlar.